Using Servers in Real Hosts

ส่วนใหญ่คุณไม่ได้เขียน host เอง

server ส่วนใหญ่ถูกใช้จาก host ที่คนอื่นสร้างไว้ การรู้ว่า host เหล่านั้น config ยังไงจะบอกคุณว่า server ของคุณต้องหน้าตาเป็นอย่างไรเมื่อมองจากข้างนอก: คำสั่งอะไรใช้เปิดมัน, มันอยู่ที่ URL ไหน, อ่าน environment variable ตัวไหน และผู้ใช้ authorize มันอย่างไร

flowchart LR
  cc["Claude Code"]
  cd["Claude Desktop"]
  api["Claude API MCP connector"]
  insp["MCP Inspector"]
  s["Your MCP server"]
  cc --> s
  cd --> s
  api --> s
  insp --> s

สี่ host หนึ่ง server

Claude Code

Claude Code เพิ่ม server ด้วย claude mcp add flag transport เป็นตัวเลือกว่าจะเชื่อมต่อแบบไหน

# Remote server over Streamable HTTP
claude mcp add --transport http notion https://mcp.notion.com/mcp

# Remote server with a static bearer token
claude mcp add --transport http secure-api https://api.example.com/mcp \
  --header "Authorization: Bearer your-token"

# Local server over stdio — everything after -- is the launch command
claude mcp add --transport stdio airtable --env AIRTABLE_API_KEY=YOUR_KEY \
  -- npx -y airtable-mcp-server

ตัวคั่น -- ไม่ใช่ของเลือกใส่สำหรับ stdio server: มันบอก CLI ว่า option ของตัวเองจบตรงไหนและคำสั่งของ server เริ่มตรงไหน

scope

Scope	เก็บที่ไหน	แชร์ไหม?	ใช้กับ
local (ค่าเริ่มต้น)	~/.claude.json แยกต่อ project	ไม่	การทดลองส่วนตัว
project	.mcp.json ที่ root ของ repo	แชร์ผ่าน git	server ที่ใช้ทั้งทีม
user	~/.claude.json	ไม่	tool ที่อยากมีในทุก project

claude mcp add --transport http stripe --scope project https://mcp.stripe.com
claude mcp add --transport stdio db --scope user -- npx -y @bytebase/dbhub

ไฟล์ของ project

server ที่ scope เป็น project ก็แค่ entry หนึ่งใน .mcp.json commit มันเข้าไปเพื่อให้เพื่อนร่วมทีมได้ server ชุดเดียวกัน ค่าต่าง ๆ รองรับการขยาย ${VAR} และ ${VAR:-default} ใน command, args, env และ headers ทำให้ secret ไม่ต้องอยู่ใน repo

{
  "mcpServers": {
    "shared-server": {
      "type": "http",
      "url": "https://example.com/mcp"
    },
    "local-db": {
      "type": "stdio",
      "command": "/path/to/server",
      "args": ["--config", "${CLAUDE_PROJECT_DIR}/config.json"],
      "env": {
        "DB_URL": "${DB_URL:-postgresql://localhost}"
      },
      "timeout": 600000
    }
  }
}

authorization และงานดูแลทั่วไป

remote server ที่ต้องใช้ OAuth จะถูก authorize แบบ interactive: รัน /mcp ใน session แล้วทำตาม flow ใน browser หรือใช้ claude mcp login <name> จาก shell ส่วน client credential ที่ลงทะเบียนไว้ล่วงหน้าใส่ได้ด้วย --client-id และ --client-secret (อ่านจาก MCP_CLIENT_SECRET ใน CI)

claude mcp list            # every configured server and its status
claude mcp get notion      # details for one server
claude mcp remove notion   # drop it

ปุ่มปรับที่มีประโยชน์: MCP_TIMEOUT=10000 claude จำกัดเวลา startup ของ server เป็นมิลลิวินาที, timeout ต่อ server ใน .mcp.json จำกัดเวลารัน tool, MAX_MCP_OUTPUT_TOKENS จำกัดปริมาณ output ของ tool ที่ส่งให้ model ภายใน Claude Code tool ของคุณจะปรากฏเป็น mcp__<server>__<tool> ซึ่งเป็นแนวคิด namespace เดียวกับบทก่อนหน้า และเป็นชื่อที่คุณใช้ใน permission rule กับ hook

Claude Desktop

Claude Desktop อ่าน claude_desktop_config.json (macOS: ~/Library/Application Support/Claude/, Windows: %APPDATA%\Claude\) รูปแบบคือ map mcpServers แบบเดียวกัน

{
  "mcpServers": {
    "filesystem": {
      "command": "npx",
      "args": ["-y", "@modelcontextprotocol/server-filesystem", "/Users/me/Desktop"]
    }
  }
}

restart แอปหลังแก้ไข เพราะ Desktop เป็นคนเปิด stdio server เอง command จึงต้องอยู่ใน PATH ของแอป ปัญหาที่เจอบ่อยคือ server ที่รันได้ใน shell ของคุณแต่รันจากแอปไม่ได้ เพราะ node อยู่ในไดเรกทอรีของ version manager

MCP connector ของ Claude API

ถ้าคุณเรียก Messages API โดยตรง คุณให้ Anthropic เป็นคนเชื่อมต่อ MCP ฝั่ง server แทนที่จะรัน client เองได้ request ต้องมีสองส่วน คู่กัน: mcp_servers ประกาศการเชื่อมต่อ และ entry mcp_toolset ใน tools เปิดมันให้ model เห็น ขาดส่วนใดส่วนหนึ่งจะเป็น validation error และทุก server ต้องถูกอ้างถึงโดย toolset เพียงหนึ่งตัวเท่านั้น

TypeScript

import Anthropic from '@anthropic-ai/sdk';

const anthropic = new Anthropic();

const response = await anthropic.beta.messages.create({
  model: 'claude-opus-5',
  max_tokens: 16000,
  betas: ['mcp-client-2025-11-20'],
  mcp_servers: [
    { type: 'url', url: 'https://mcp.example.com/mcp', name: 'example-mcp', authorization_token: process.env.EXAMPLE_TOKEN },
  ],
  tools: [
    {
      type: 'mcp_toolset',
      mcp_server_name: 'example-mcp',
      default_config: { enabled: false },          // allowlist mode
      configs: { get_weather: { enabled: true } }, // only this tool is exposed
    },
  ],
  messages: [{ role: 'user', content: 'What is the weather in Bangkok?' }],
});

Python

import os
import anthropic

client = anthropic.Anthropic()

response = client.beta.messages.create(
    model="claude-opus-5",
    max_tokens=16000,
    betas=["mcp-client-2025-11-20"],
    mcp_servers=[
        {"type": "url", "url": "https://mcp.example.com/mcp",
         "name": "example-mcp", "authorization_token": os.environ.get("EXAMPLE_TOKEN")},
    ],
    tools=[
        {"type": "mcp_toolset", "mcp_server_name": "example-mcp",
         "default_config": {"enabled": False},
         "configs": {"get_weather": {"enabled": True}}},
    ],
    messages=[{"role": "user", "content": "What is the weather in Bangkok?"}],
)

connector เข้าถึงได้เฉพาะ server ที่ route ได้แบบสาธารณะผ่าน HTTPS และ loop รันอยู่ฝั่ง Anthropic คุณได้ message สุดท้าย ไม่ได้ hook ต่อ call ใช้มันเมื่ออยากเขียนโค้ดน้อยที่สุด และรัน client ของคุณเองเมื่อต้องการ consent prompt, local stdio server หรือ routing แบบกำหนดเอง

Inspector ในฐานะ host

ระหว่างพัฒนา MCP Inspector คือ host ที่เร็วที่สุดที่จะชี้ไปที่ server ของคุณ มันรัน server ให้, แสดง tool, resource และ prompt ทุกตัว และ log traffic ดิบของ protocol

# Web UI against a local stdio server
npx @modelcontextprotocol/inspector node build/index.js

# Web UI against a remote server
npx @modelcontextprotocol/inspector --server-url https://api.example.com/mcp --transport http

# CLI mode for scripts and CI
npx @modelcontextprotocol/inspector --cli node build/index.js --method tools/list

มัน negotiate ได้ทั้งสองยุคของ protocol จึงเป็นวิธีตรวจด้วยว่า client ที่รองรับแค่ยุคเก่ายังใช้ server ของคุณได้ไหม บทเรื่องการทดสอบลงลึกกว่านี้

ข้อคิดสำหรับคนเขียน server

• เผยแพร่คำสั่งเปิด server host ต้องการคำสั่งบรรทัดเดียว npx -y your-package หรือ uvx your-package คือธรรมเนียม
• อ่าน secret จาก environment บน stdio อย่าขอมันเป็น argument ของ tool
• เปิด HTTPS URL ที่คงที่ สำหรับการใช้แบบ remote และ implement ฝั่ง OAuth resource server เพื่อให้ /mcp ใน Claude Code authorize มันได้
• ทำชื่อ tool ให้ปลอดภัยสำหรับ header และไม่ซ้ำ เพราะ host จะใส่ prefix และอาจ mirror มันลงใน HTTP header

🔌 สรุปหนึ่งบรรทัด

Claude Code และ Claude Desktop เปิดหรือเชื่อมต่อ server ของคุณจาก config mcpServers เล็ก ๆ, connector ของ Claude API ต้องมี mcp_servers บวกกับ mcp_toolset ที่จับคู่กัน และ Inspector คือ host ชั่วคราวที่คุณใช้ระหว่างสร้าง ออกแบบ server ให้ทุก host เหล่านี้เข้าถึงได้ด้วยบรรทัดเดียว

ใน "claude mcp add --transport stdio db -- npx -y @bytebase/dbhub" ตัว -- ทำหน้าที่อะไร?

ทำเครื่องหมายว่า server เป็น read-only คั่น option ของ Claude Code ออกจากคำสั่งที่ใช้เปิด server เปิด debug logging ตั้ง scope เป็น project

scope ใดเก็บ server ใน .mcp.json เพื่อให้ commit และแชร์กับทีมได้?

local user project global

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าส่ง mcp_servers ให้ Claude API โดยไม่มี mcp_toolset ที่จับคู่กันใน tools?

server ถูกเชื่อมต่อแต่ซ่อนจาก model request ถูกปฏิเสธเป็น validation error tool ทุกตัวถูกเปิดโดยค่าเริ่มต้น beta header ถูกละเลย

รูปแบบ default_config: { enabled: false } ใน mcp_toolset มีไว้เพื่ออะไร?

ปิด server ทั้งตัว โหมด allowlist: ซ่อน tool ทุกตัวแล้วเปิดใหม่เฉพาะที่ระบุใน configs ปิด OAuth ทำให้ tool เป็น read-only

Submit

Mark as complete