Protocol Buffers

ภาษาที่ใช้เขียน API ของคุณ

ทุกอย่างใน gRPC เริ่มจากไฟล์ .proto และไฟล์นั้นเขียนด้วย Protocol Buffers ก่อนที่จะออกแบบ service และ RPC method ได้ คุณต้องคล่องกับหน่วยพื้นฐานที่ใช้ก่อน นั่นคือ message

โมดูลนี้ว่าด้วย protobuf ในฐานะ schema language — วิธี model ข้อมูลให้แม่นยำ และวิธีออกแบบให้ schema เติบโตได้เป็นปี ๆ โดยไม่ทำให้ client ที่ปล่อยไปแล้วพัง

โมดูลนี้ครอบคลุมอะไรบ้าง

บทเรียน	สิ่งที่คุณจะได้เรียนรู้
Messages & Fields	syntax ของ message และทำไมทุก field ต้องมี number ไม่ใช่แค่ชื่อ
Scalar Types & Defaults	type พื้นฐาน, default value ของ proto3 และกับดักเรื่อง presence ของ `optional`
Enums, Nested & oneof	enum (พร้อมกฎ zero value), การ nest และ field ที่เลือกได้อย่างเดียว
Repeated, Maps & Well-Known	list, map แบบ key/value และ standard library ของ `google.protobuf`
Evolving Schemas	กฎที่ทำให้ schema เปลี่ยนได้อย่างปลอดภัย — และกฎที่ทำให้ client พัง

ทำไม schema ถึงควรมีโมดูลของตัวเอง

message ของ protobuf ดูเรียบง่ายจนหลอกตา — แค่ field ที่มี type และ number ไม่กี่ตัว แต่ number, default และกฎการ evolve เหล่านั้นแหละคือจุดที่ระบบจริงมักเจอปัญหา

flowchart TB
  msg["ออกแบบ message
(field + number)"] --> types["เลือก type & default"]
  types --> evolve["evolve schema
(add / reserve / ห้าม reuse)"]
  evolve --> safe["client ทำงานต่อได้
ข้าม version"]

การตัดสินใจเรื่อง schema ที่โมดูลนี้ทำให้ปลอดภัย

ถ้าวาง field number และกฎการ evolve ให้ถูกตั้งแต่แรก API ของคุณจะเพิ่ม feature ได้เป็นปี ๆ โดยไม่มี breaking change แต่ถ้าวางผิด คุณจะติดกับปัญหา versioning ตั้งแต่ครั้งแรกที่ message ต้องโตขึ้น